Εσύ κι αυτός... 

(Κώστας Νούρος και Carlos Gardel)

Carlos Gardel : http://en.wikipedia.org/wiki/Carlos_Gardel

Δυό μόλις χρόνια πριν ανοίξεις τα μάτια σου και βγάλεις την πρώτη κραυγή της ζωής σου, γεννήθηκε στην Τουλούζη της Γαλλίας, ένας άλλος άνθρωπος που έμελλε να γίνει ο μεγάλος μύθος της Αργεντινής και να του δώσουν κι εκείνου το χαρακτηρισμό "αηδόνι", όπως είπαν κι εσένα, "αηδόνι της Σμύρνης"...

Πολλά χρόνια αργότερα ο Elia Gómez, λαρυγγολόγος και ειδικός της ανθρωπινης φωνής, θα πει γι αυτόν: "ο Gardel είχε ευλογηθεί με εξαιρετικά φωνητικά όργανα, έναν καλοσχηματισμένο λάρυγγα και εξ΄αυτού, μακρές φωνητικές χορδές, απ΄όπου και προήλθε η αρσενική, πλήρως βαρύτονη φωνή του". Αν ένας αντίστοιχος γιατρός είχε εξετάσει το δικό σου λάρυγγα, Κώστα Μασσέλο, αναρωτιέμαι τι θά΄λεγε. Ακούγεται όμως σαν ανέκδοτο. Ποιός είχε διαίσθηση, διάθεση, καιρό και οράματα γιά νά΄κανε κάτι τέτοιο... Η Ελλάδα ήταν απασχολημένη με άλλα, ως συνήθως, σοβαρά προβλήματα που δε την αφήνουν ποτέ να ησυχάσει, να σκεφτεί και να επενδύσει σα παιδιά της. Άλλωστε, ήσουν Μικρασιάτης. Δεύτερο πράγμα. Επιπλέον, τα τραγούδια που έλεγες δε θα μπορούσαν ποτέ ν΄αρέσουν στο παριζιάνικο κοινό που έκανε το άστρο του Gardel να λάμψει. Τα τραγούδια σου ήταν δύσκολα και εσωτερικά. Είμαστε, βλέπεις, τόσο δαφορετικοί και τόσο μόνοι στον κόσμο οι Έλληνες.


Η Αργεντινή, μιά χώρα με συνεχή ιστορικά και κοινωνικά προβλήματα, μιά μεγάλη χώρα που το αίμα της πάντα έβραζε, είχε κι εκείνη μιά αστική τάξη με σύμπλεγμα κατωτερότητας και υπόδουλη στα κελεύσματα της Ευρώπης και των ΗΠΑ, ακριβώς όπως κι η δική μας. Σιχαινόταν το tango, όπως κι η δική μας σιχαινόταν το ρεμπέτικο. Μόλις όμως έγινε δεκτό με ενθουσιασμό στο Παρίσι και στις ΗΠΑ, άλλαξαν γνώμη. Σήμερα, το κάνουν show, καλύτερα πάντως απ΄τα δικά μας χαρτονένια κανάλια που "ανακαλύπτουν" το ρεμπέτικο και το εξευτελίζουν, ακριβώς όπως κάνουμε κι εμείς... 


Δείτε και ακούστε λοιπόν τον έναν (Carlos Gardel),

http://youtu.be/I5JQ1m3mxKw

ακούστε και τον άλλον (Κώστα Μασσέλο Νούρο) στο Ματζόρε μανέ, όπου ξεδιπλώνει ένα μικρό μόνο μέρος απ΄τις φωνητικές του δυνατότητες και με τα παρακάτω δυό λόγια περιγράφει τη βαθιά αγάπη, αυτή γιά την οποία έχουν αγωνιστεί άλλοι γράφοντας μυριάδες σελίδες..

http://youtu.be/yD5Q164MKE8

Πολλές φορές με πλήγωσες κι είπα να σε μισήσω, 

μα σκέφτομαι πως δε μπορώ δίχως εσέ να ζήσω

Ίσως να είναι χρήσιμο να σκεφτούμε:

Ήταν μεγάλος στη φωνή ο Gardel και ο Νούρος όχι;


Δείτε τι αποτέλεσμα εικόνων και ενασχόλησης βγάζει το Google στο όνομα Carlos Gardel   
https://www.google.com/search?tbm=isch&hl=en&source=hp&biw=1536&bih=788&q=%CE%9D%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%BF%CF%82&gbv=2&oq=%CE%9D%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%BF%CF%82&aq=f&aqi=&aql=&gs_l=img.12...5579l7610l0l11085l6l6l0l3l3l0l135l379l0j3l3l0.frgbld.#hl=en&gbv=2&tbm=isch&sa=1&q=Carlow+Gardel&oq=Carlow+Gardel&aq=f&aqi=&aql=&gs_l=img.12...86560l100783l0l103402l43l41l4l19l2l0l230l2796l0j14j2l18l0.frgbld.&pbx=1&bav=on.2,or.r_gc.r_pw.r_cp.r_qf.,cf.osb&fp=9d5ddc8baaf0246b&biw=1536&bih=788 


και συγκρίνετέ το με το αντίστοιχο αποτέλεσμα στο όνομα Νούρος
https://www.google.com/search?tbm=isch&hl=en&source=hp&biw=1536&bih=788&q=%CE%9D%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%BF%CF%82&gbv=2&oq=%CE%9D%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%BF%CF%82&aq=f&aqi=&aql=&gs_l=img.12...5579l7610l0l11085l6l6l0l3l3l0l135l379l0j3l3l0.frgbld.#hl=en&gbv=2&tbm=isch&sa=1&q=%CE%9D%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%BF%CF%82&oq=%CE%9D%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%BF%CF%82&aq=f&aqi=&aql=&gs_l=img.12...247535l251430l2l253593l18l12l0l5l2l0l174l511l0j3l5l0.frgbld.&pbx=1&bav=on.2,or.r_gc.r_pw.r_cp.r_qf.,cf.osb&fp=9d5ddc8baaf0246b&biw=1536&bih=788 


όπου οι περισσότερες δημοσιεύσεις γι αυτόν είναι δικές μου...



Ποιές είναι οι αιτίες που ο Gardel δοξάστηκε και δοξάζεται ακόμα, ενώ ο Νούρος πέθανε μόνος και ξεχασμένος σε μιά χαμοκέλα στην Κοκκινιά;

Γιατί είναι η Ελλάδα τόσο ομφαλοσκοπική και τραγικά αχάριστη;

τρία ακόμα δώρα 

από τον μερακλή

aigaleotasos

Στο τέλος, δυστυχώς δεν ακούγεται καθαρά σ΄αυτό το δίσκο,
υπάρχει ένα κακό πείραγμα στο Νούρο, όχι από τον Ογδοντάκη.

I' ve found a garden...

http://elkibra-nouros.blogspot.com/

"Such a life without you I'd rather not live, my sweetheart, I'd rather die" -

 (from the "Piraeus girl", 1930, Panos Toundas, by Kostas Nouros. - 

 I believe that every human being would like to lie in a certain place after its death. One here, one there... In beloved and peacefull places, together with souls which were important and one can lean its head on their shoulders. I was thinking, where could I place Kostas Nouros if it was up to me to decide, and I found a place. 


I've found a garden with jasmines which enlights the nights. 
I've found a garden on the back side of a house in Smyrna, the old Smyrna. 
I've reised up walls around so that he cannot be seen and bothered. The walls will not be too high so that the sea breeze will come in. 
Then, I went secretely to an old house, in Greece, where Giannis Dragatsis (Ogdontakis) died. I've taken his violin which he had put on a wardrobe when he got his pension and the days of music were finished for him. 
I've taken the old friend Ogdontakis besides Nouros. Ogdontakis who played the violin for him in that unique way, while angels were coming out through Nouros' mouth. 
I've placed both of them in the night garden with a Smyrnaic full moon sprinkling silver powder on them. 
I've left them there. They are talking about the old times, they are laughing and remind songs to each other. 


Let us leave them there forever, those two passionated (σεβνταλήδες) human beings under an eternal full moon. 
Let the sounds of their playing and singing be transformed into red spin yarns and let them spread out over the sleeping city. 
Let them come in through the windows blinds and caress the sleeping girls' bodies and ears. The young lilly looking girls who does not exist anymore, but they existed and carried dreams that went loss. Dreams which were burned in imbecile hecatombs of those who imagined that they could reraise the... Byzantine Empire. The foolish, the empty-headed ones... 

ένα μπουκετάκι λουλούδια

από το μερακλή

aigaleoTasoss

βλ. http://www.youtube.com/user/aigaleoTasos#p/u/29/-dq0S06YrJo

ένα πασχαλιάτικο δώρο

στον κήπο του Κώστα Νούρου

από τον

golemschmolem

πρώτα ακούγεται το τραγούδι με το Γιώργο Κατσαρό

και στη συνέχεια με τον Κώστα Νούρο

ένα από τα πιό βαθιά ερωτικά τραγούδια των Μικρασιατών

Δε σε ξεχνώ!